മമ്മൂട്ടി തന്റെ വ്യക്തിപരമായ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ മൂല്യത്തെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ പ്രസക്തിയെയും കുറിച്ച് പങ്കുവെച്ച ഹൃദയസ്പർശിയായ വാക്കുകൾ മലയാളികൾക്കിടയിൽ വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിതെളിച്ചിരിക്കുകയാണ്. കെയർ ആൻഡ് ഷെയർ ഇന്റർനാഷണൽ ഫൗണ്ടേഷന്റെ പതിനാറാം വാർഷികത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടന്ന ‘കാതോടു കാതോരം’ എന്ന ശ്രവണസഹായി പദ്ധതിയുടെ ഉദ്ഘാടന വേദിയിലാണ് അദ്ദേഹം തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സമീപകാലത്തെ ഒരു അനുഭവം തുറന്നുപറഞ്ഞത്. തനിക്ക് കുറച്ചുകാലമായി ഗന്ധം അറിയാനുള്ള ശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്നും ഇപ്പോൾ അത് പതുക്കെ തിരികെ ലഭിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം വെളിപ്പെടുത്തി. വളരെ ലളിതമായി തോന്നാവുന്ന ഈ മാറ്റം നമ്മുടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നമുക്ക് എത്രത്തോളം വിലപ്പെട്ടതാണെന്ന വലിയ തിരിച്ചറിവിലേക്കാണ് തന്നെ നയിച്ചതെന്ന് അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
കാഴ്ചയും കേൾവിയും പോലെ തന്നെ പ്രധാനമാണ് മറ്റെല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുമെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയുന്നത് അവ ഇല്ലാതാകുമ്പോഴാണ്. ഗന്ധം ഇല്ലെങ്കിലും ശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമില്ലായിരിക്കാം, എന്നാൽ അതിന്റെ അഭാവം ജീവിതത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നുവെന്ന് അനുഭവിച്ചവർക്കേ അറിയാൻ സാധിക്കൂ. കേൾവിക്കുറവുള്ളവർക്കായി സംഘടിപ്പിച്ച ചടങ്ങിൽ സംസാരിക്കവേ, ശബ്ദം കേൾക്കാൻ സാധിക്കുന്നത് എത്ര വലിയ അനുഗ്രഹമാണെന്ന് അദ്ദേഹം ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു. ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാൻ സാധിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് നമുക്ക് ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതെന്നും, എന്നാൽ ലോകം നിശബ്ദമായിപ്പോയവർക്ക് ആ ഇഷ്ടങ്ങൾ പോലും അന്യമാണെന്നും അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഒരു സിനിമയുടെ ചിത്രീകരണത്തിനിടെ താൻ വാങ്ങിനൽകിയ ശ്രവണസഹായിയിലൂടെ ആദ്യമായി ശബ്ദം കേട്ട ഒരാൾ ഭയന്നുപോയ സംഭവം വിവരിച്ചുകൊണ്ട്, ശബ്ദം എന്ന അനുഭവം എത്രത്തോളം അപരിചിതമായിരിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു.
നമ്മുടെ പക്കലുള്ള കഴിവുകളും അനുഗ്രഹങ്ങളും എക്കാലവും കൂടെയുണ്ടാകുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്നും അത് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെടാമെന്ന ബോധ്യം നമുക്കുണ്ടാകണമെന്നും അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. മനുഷ്യർ നിസ്സാര കാര്യങ്ങൾക്കായി തല്ലുകൂടുകയും പിണങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നതിലെ നിരർത്ഥകതയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചു. മരണം വരെ ജീവിച്ചിരിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നതുകൊണ്ടാണ് പലരും അഹങ്കരിക്കുന്നതെന്നും എന്നാൽ ജീവിതം എത്രത്തോളം ഹ്രസ്വമാണെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയണമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. മറ്റുള്ളവർക്ക് ഗുണം ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോഴും ചിന്തിക്കുമ്പോഴും ലഭിക്കുന്ന ആത്മസംതൃപ്തി മറ്റൊന്നിനും നൽകാൻ കഴിയില്ല. ഒരു സഹായം സ്വീകരിച്ചവർ അത് പ്രകടിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിലും, സഹായിച്ച വ്യക്തിയുടെ ഉള്ളിൽ ലഭിക്കുന്ന ആ ഗൂഢമായ സന്തോഷമാണ് ഏറ്റവും വലിയ സമ്പാദ്യം. ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന കാലത്തോളം നന്മ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കണമെന്ന വലിയ സന്ദേശവുമായാണ് ആ വാക്കുകൾ അവസാനിച്ചത്.